STOWARZYSZENIE RODZIN SZENSZTACKICH

Ruch Szensztacki

Ruch Szensztacki w Archidiecezji Gnieźnieńskiej zapoczątkował swoją działalność w roku 1986 w Bydgoszczy. W naszej parafii podczas jednej z niedziel w marcu 1989 r. na wszystkich Mszach św. historię i charyzmat Ruchu przedstawiała siostra Maksymiliana z Instytutu Sióstr Szensztackich w Świdrze koło Warszawy. W tym samym czasie odbyły się pierwsze spotkania siostry z chętnymi do udziału w Ruchu Szensztackim.

Kolejne spotkania odbywały się jeden raz w miesiącu. W czerwcu 1989 r. siostrę Maksymilianę zastąpiła siostra Alina, a od września 1990 r. formacją rodzin zajęła się siostra Lidia. W pierwszym roku spotkań zainteresowanie było dość duże, ale już w okresie późniejszym została niewielka grupa rodzin do której można zaliczyć w szczególności:

Marię i Leszka Rosołków,

Aleksandrę i Władysława Ciesielskich,

Zofię i Kazimierza Bukowskich,

Aleksandrę i Jacka Olejniczaków,

Irenę i Henryka Gałęzewskich,

Teresę i Ryszarda Kasprowiczów,

Elżbietę i Wojciecha Brenk,

Barbarę Sobczak.

W następnych latach do Ruchu przystępowały kolejne rodziny:

Elżbieta i Henryk Misiorkowie w roku 1991,

Barbara i Henryk Siwa w roku 1992,

Wanda i Henryk Zielińscy w roku 1993,

Wanda i Jan Kowalczykowie w roku 1996,

Krystyna i Zygmunt Bruch w roku 1999,

Karolina i Franciszek Śmigielscy w 2002 roku.

Do Ruchu Szensztackiego, podobnie jak w innych organizacjach, co pewien czas przybywają nowi członkowie, ale też z różnych przyczyn z dalszego udziału w Ruchu część rezygnuje. Obecnie do Ruchu przy parafii należą:

Krystyna i Zygmunt Bruch,

Irena i Henryk Gałęzewscy,

Teresa i Ryszard Kasprowiczowie,

Wanda i Jan Kowalczykowie,

Elżbieta i Henryk Misiorkowie,

Aleksandra i Jacek Olejniczakowie,

Karolina i Franciszek Śmigielscy,

Barbara Siwa,

Elżbieta i Wojciech Brenk.

W ciągu minionego okresu nastąpiły również zmiany sióstr prowadzących spotkania. W roku 1993 siostrę Lidię zastąpiła siostra Eligia, natomiast od roku 1995 do roku 2003 formację Ruchu Szensztackiego Rodzin w diecezji prowadziła siostra Judyta. Obecnie Ruchem rodzin zajmuje się siostra Estera.

Główną patronką naszego Ruchu Szensztackiego jest Matka Boża Trzykroć Przedziwna, z którą poszczególne osoby oraz całe rodziny zawierają Przymierze Miłości. Zawarcie Przymierza Miłości jest aktem poświęcenia swojego życia osobistego i rodzinnego Matce Bożej oraz całkowite zawierzenie Opatrzności Bożej. Pierwsze przymierze miłości z Matką Bożą zawarł wraz z grupą wychowanków założyciel naszego Ruchu ojciec Józef Kentenich w dniu 18.10.1914 r. w sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej w Szensztat w Niemczech. Datę tę przyjmuje się jako początek Ruchu Szensztackiego. Symbolem duchowej łączności w Ruchu Szensztackim są wybudowane na całym świecie sanktuaria maryjne, które swoją architekturą i wystrojem wnętrza nawiązują do prasanktuarium w Szensztat. W Polsce jest ich sześć. Jednym z nich jest Sanktuarium Zawierzenia w Bydgoszczy na Piaskach.

Niektóre rodziny naszego ruchu mają w swoich domach tzw. Sanktuaria Domowe poświęcone przez kapłanów naszej parafii. Poświęcenia Sanktuarium Domowego dla rodziny Gałęzewskich w dniu 5.09.1993 r. dokonał ksiądz proboszcz Zbigniew Kapturczak w obecności siostry Eligii. Dla rodziny Misiorków – w dniu 20.04.1997 r., ale w obecności siostry Judyty, a dla rodziny Siwa – ks. Wojciech Cierniak 14.06.1998 r. również w obecności siostry Judyty.

Są już następne rodziny chętne do poświęcenia Sanktuarium Domowego Matki Bożej w swoich mieszkaniach. Sanktuaria domowe są miejscem skupienia i modlitwy we własnych intencjach oraz intencjach zgłaszanych przez naszych bliskich, rodzinę i znajomych.

W obecnych trudnych czasach wspólna modlitwa oraz spotkania formacyjne Ruchu pomagają nam w naszym codziennym życiu, sprzyjają pogłębianiu naszej wiary i wypraszaniu potrzebnych łask Bożych, wg słów Pana Jezusa: „Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie.”

Elzbieta i Henryk Misiorkowie

animatorzy