Dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego
Koncepcja duchowej adopcji zrodziła się po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele o.o. paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.
Dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego zapoczątkowano w parafii w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego – 25.03.2000 r. Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitwy można dołączyć wybrane dodatkowe postanowienia. Przyrzeczenia Duchowej Adopcji są składane w parafii każdego 13 dnia miesiąca podczas Różańca Fatimskiego. Do końca 2006 roku podjęto łącznie 357 adopcji dzieci nienarodzonych, których życiu zagrażało niebezpieczeństwo zagłady.
Modlitwa codzienna w intencji dziecka i jego rodziców
Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu – proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem(am), a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.
ks. Zbigniew Kapturczak
asystent