Wnętrze kościoła

Nawa główna świątyni prezentuje rzadko spotykane rozwiązanie posoborowej architektury wnętrza. Wystrój opisany na osi świątyni symbolizuje Ciało Chrystusa mistycznie obecne w Ludzie Bożym – Kościele. Wnętrze kościoła od pierwszej chwili prezentuje neokatechumenalny charakter parafii. Bazowym kościołem podczas projektowania był Florencki kościół San Bartolomeo in Tuto we Włoszech.

Rzeźba

Najbardziej charakterystycznym elementem wystroju wnętrza jest krzyż przedstawiający tajemnicę rodzącego się Kościoła. Umieszczono go specjalnie na kamiennej ścianie, która jest symbolem nieogarnionego Boga, który swą miłość objawia w Chrystusie ukrzyżowanym. Swymi przesadnie wielkimi dłońmi Zbawiciel próbuje objąć z krzyża wszystkich grzeszników. Maryja, stojąca pod krzyżem to symbol Kościoła. Przyjmuje ona do kielicha wypływającą z przebitego boku Jezusa wodę i krew. Woda to symbol obmywającego chrztu, a krew sycącej ludzkie pragnienia Eucharystii. Sprawcom tej tajemnicy jest Duch Święty zstępujący z góry w postaci gołębicy. Krzyż z przybitym doń Chrystusem umieszczono na ażurowym tle mającym wyobrażać gwiazdy – kosmos na znak, że Chrystus dokonał odkupienia całego kosmosu.

                Przez bardzo długi czas nie było wiadomo jak ma wyglądać krzyż w prezbiterium. Według pierworodnego projektu w głównej ścianie prezbiterium miała znajdować się odpowiednio przebarwiona i podświetlona wnęka w kształcie krzyża. To rozwiązanie wydawało się jednak zbyt ubogie. Następnie powstała koncepcja umieszczenia na tle krzyża figury Chrystusa Zmartwychwstałego. Ta propozycja skolei nie spełniała walorów artystycznych. W końcu powstał pomysł umieszczenia na ścianie drewnianego krzyża z wizerunkiem. Ks. Bp. Gądecki skomentował go w następujący sposób: „jest to najprostsze rozwiązanie charakterystyczne dla małego, wiejskiego kościoła”.

                Pewnego dnia ks. Kapturczak będąc u ówczesnego rektora seminarium w Gnieźnie ks. Teofila Wilskiego – obecnego biskupa – zobaczył miniaturkę odlanego w metalu gotyckiego krzyża, na którym pod ukrzyżowanym Chrystusem stała Maryja, zbierającą płynącą z jego boku krew i wodę. Ks. Proboszcz nie mając już wątpliwości wiedział, co będzie w naszym prezbiterium. Na tle marmurowej ściany (znaku nieprzystępnego Boga), rzeźba przedstawiająca Jego miłość do ludzi w znaku rodzącego się Kościoła.

                Projektantem Krzyża został profesor Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu – Józef Petruk. Rzeźba w gipsie powstała w pracowni Akademii, budząc podziw i sensację wśród pracowników i studentów. Największą trudność dla artysty stanowiło oddanie właściwego wyrazu twarzy Matki Bożej. Rzeźbę gipsową przekazano następnie Zygmuntowi Kochanowskiemu z Rokietnicy, znakomitemu odlewnikowi metali nieżelaznych, w celu wykonania odlewu w brązie. Żmudne i długie prace przy odlewie wykonywało kilku ludzi od maja do października 1998 roku. Artysta mówił, że kiedy rzeźbił "Chrystusa ukrzyżowanego" doświadczył jednego i drugiego.

                Do montażu ważącej ponad 2,5 tony konstrukcji i mierzącej 4,8 m wysokości i 3 m rozpiętości przygotowano odpowiednią konstrukcję podtrzymującą całość.

                Rzeźbę poświęcono 17 grudnia 1998 roku w trzecią rocznicę otwarcia i poświęcenia świątyni. Po Mszy św. w Wieczerniku podczas agapy Prezydent Miasta Gniezna Bogdan Trepiński wręczył ks. Proboszczowi pamiątkowy medal za przyczynienie się do podwyższenia walorów architektonicznych Gniezna. Jeszcze przed montażem rzeźby ks. Kapturczak mówił: "Gniezno będzie bogate w dwa arcydzieła. Jedno już ma, są to drzwi gnieźnieńskie, a drugie to monumentalna rzeźba, którą teraz tworzymy", a obecnie mocna uznać którą mamy i się z niej bardzo cieszymy. 

Witraż Świętego Radzyma

Nad przepiękną rzeźbą znajduje się witraż przedstawiający św. Radzyma – Patrona Parafii. W witraż wpisano trzy elementy nawiązujące do Jego życia i działalności. Św. Radzym był przyrodnim bratem św. Wojciecha z rodu Sławników, dlatego umieszczono u dołu witraża herb rodowy. Był także pierwszym Arcybiskupem Gnieźnieńskim, dlatego w ręce trzyma on podwójny krzyż biskupi. Żyjąc w czystości, której symbolem jest lilia umieszczona w dłoni patrona głosił dobra nowinę stąpając po ziemi gnieźnieńskiej (po obu stronach postaci umieszczono wizerunki katedry gnieźnieńskiej i świątyni pod Jego wezwaniem).

Miejsce przewodniczenia

Miejsce przewodniczącego zgromadzenia, w kształcie katedry czy też tronu, otoczone przez siedzenia koncelebransów (sedille), znajduje się w najwyższym miejscu kościoła i w centrum prezbiterium. Podkreśla to funkcję przewodniczącego jako obrzu Chrystusa, Głowy Kościoła.

Relikwiarz św. Radzyma

Szczątki św. Radzyma Gaudentego znajdujące się w posiadaniu parafii, znalazły godne miejsce w relikwiarzu składającym się z kasety w kształcie świątyni wykonanej w całości ze srebra, nad która została umieszczona postać św. Radzyma, jako biskupa.

                Koncepcję relikwiarza wybrano na podstawie małego, parafialnego konkursu. Zwyciężył pomysł ks. Krzysztofa Tarbickiego, aby relikwiarz stanowiła wyraźna postać św. Radzyma w stroju biskupim oraz koncepcja ks. Zbigniewa Kapturczaka, aby relikwie były przechowywane w kasecie w kształcie kościoła, którego Radzym jest patronem. Przyjęto jednocześnie założenie, że relikwiarz musi być umieszczony w kościele tak, aby wierni mogli mieć z nim kontakt wzrokowy.

                Opracowania projektu podjął się artysta rzeźbiarz z Gdańska – p. Wawrzyniec Samp, który wcześniej wykonał dla parafii płaskorzeźbę Prymasa Tysiąclecia umieszczoną na fasadzie Domu Parafialnego, a także postać Prymasa Tysiąclecia i replikę trumienki św. Wojciecha, które znajdują się w katedrze gnieźnieńskiej. Dopracowanie ostatecznej wersji trwało wiele, długich miesięcy. Komisja wewnętrzna, której przewodził artysta plastyk Michał Jacoszek, zaakceptowała czwartą wersję projektu, a Kuria Metropolitalna zatwierdziła ją bez najmniejszych zmian.

                Kasetę relikwiarza wykonał jubiler – Mirosław Chiluta z Gdańska. Jej wysokość wraz z nóżkami wynosi 27 cm. Z przodu kasety znajduje się przeszklona ścianka, a na pozostałych ścianach herby: rodu Sławników, Gniezna, Ojca Świętego Jana Pawła II, Prymasa Tysiąclecia Kard. Wyszyńskiego oraz tekst: „Relikwiarz św. Radzyma Gaudentego ufundowany przez Parafian Patronowi ich świątyni, Gniezno – 2003”. Dolne ścianki wypełnia łaciński napis „Św. Radzymie módl się za nami”. W latarence wieżyczki znajduje się klarowny bursztyn, a zwieńczenia dachu zdobią ofiarowane rozety z ametystami.

                Postać Radzyma znajdującą się w relikwiarzu ujęto dynamicznie, ponieważ ma ona symbolizować powiew Ducha Świętego. Wykonano ją w barokowym stylu, tak samo jak postać św. Wojciecha w katedrze gnieźnieńskiej. Podstawa to znak polskiej ziemi, na której oparty podwójny pastorał zostawia znak krzyża.

                Uroczystość poświęcenia kasety relikwiarza miała miejsce 14 października 2003 roku. Cały relikwiarz w posiadaniu parafii znajdował się już w 2004 roku jednak prace nad umiejscowieniem go rozpoczęto dopiero pod koniec 2005 roku, a zakończono ustawieniem relikwiarza 21 marca 2006 roku.

Lektorium

Miejsce proklamacji Słowa Bożego – są to jakby usta Jezusa Chrystusa. Umiejscowione na samym środku prezbiterium. Ambona to obraz kamienia z grobowca Chrystusa, z którego anioł (czyli ksiądz, diakon, lektor lub kantor) obwieszcza niewiastom i mężczyznom Dobrą Nowinę o Zmartwychwstaniu.

Ołtarz

Duży ołtarz o rozmiarach 3x4 to symbol Ciała, a zwłaszcza serca Chrystusa, z którego rodzą się wszystkie sakramenty budujące wspólnotę Kościoła. Jest to najważniejsze miejsce Kościoła wyakcentowane swymi rozmiarami i centralnym położeniem.

Chrzcielnica

Chrzcielnicę w kościele stanowi sadzawka, w której odbywać się mogą zarówno chrzty przez polanie głowy wodą święconą jak i chrzty przez zanurzenie w wodzie. Nawiązuje to do dawnej tradycji chrześcijańskiej. Do baptysterium, czyli miejsca chrztu schodzi się na dno po schodach na znak wejścia w śmierć, a potem z drugiej strony nowo ochrzczony wychodzi w górę, co jest symbolem Zmartwychwstania. W tym kościele jest to wyraźny symbol łona Kościoła, w którym rodzą się nowi członkowie.

                Zgodnie z historycznymi przekazami ma ono kształt dużego krzyża wpisanego w ośmiokąt, który jest symbolem dnia ósmego, czyli powtórnego przyjścia na świat Jezusa. Wyłożono je marmurem, a na dnie znajduje się czarny kamień inkrustowany białym krzyżem, co oznacza zbawczą śmierć Jezusa Chrystusa, dzięki której ochrzczony ma udział w życiu wiecznym. Zstępując na dno po siedmiu stopniach (odzwierciedleniu siedmiu grzechów głównych), katechumen zostaje zanurzony w śmierć Syna Bożego po to, aby narodzić się do nowego życia i wyjść ku ołtarzowi uczty Eucharystycznej Chrystusa.

                W rogach baptysterium znajdują się mozaiki autorstwa Michała Jacoszka, przedstawiające czterech Ewangelistów, co jest nawiązaniem do tradycji ozdabiania sadzawek chrzcielnym kolorowymi mozaikami. Umiejscowienie w pobliżu ołtarza ma przypomnieć, że przez chrzest zostaliśmy wprowadzenie do wspólnoty Kościoła żyjącego Eucharystią.

                Ze względów bezpieczeństwa, na co dzień jest ona przykryta pięcioma przejrzystymi płytami. Dzięki odpowiedniej instalacji hydraulicznej woda do chrztów jest świeża, czysta i ciepła.

Konfesjonały

Wykonano je z drzewa dębowego. Ustawiono w nawie bocznej jakby poza zgromadzeniem. To właśnie tutaj Ci, którzy odwrócili się od Boga i oddalili od wspólnoty wiernych, mogą na nowo pojednać się z Ojcem i braćmi.

Droga Krzyżowa

Piętnaście stacji Drogi Krzyżowej w wymowny i uderzający sposób wprowadza zarówno w tragizm, jak i głęboką tajemnicę śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

                Autorem tych przedstawiających Drogę Krzyżową obrazów jest artysta plastyk z Bydgoszczy – Marek Rona. Zaprezentował on wszystkie stacje w sposób wręcz kontrowersyjny.

Organy

Organy elektroniczne marki Johannus o 60 głosach wraz z prospektem organowym z 57 piszczałkami ubogaciły nasz kościół.